Astrologie gelegitimeerd?

Inleiding

Het verhaal van de wijzen en ‘De ster van Bethlehem’ heeft velen gefascineerd. Maar het riep ook allerlei vragen op als: ging het om een natuurlijke of een bovennatuurlijke ster, ging het om waar gebeurde feiten, of had Mattheüs er enkel een theologische bedoeling mee?[1] Uitgaande van de historiciteit van Mattheüs 2 zijn er nog andere vragen te stellen bij het verhaal.

Het eerste dat namelijk opvalt is, dat Mattheüs de komst van de wijzen gewoon aanvaardt.[2] Hij doet er niet negatief over, maar waardeert en accepteert kennelijk de huldeblijk van oosterse magiërs. Hij plaatst hen in positief licht, niet als tovenaars, waarzeggers, horoscooptrekkers of charlatans. Het tweede is, dat de interpretatie van de wijzen van de ster correct bleek te zijn. De geboorte van Christus was dus blijkbaar uit de loop van sterren en planeten af te leiden. Deze twee gegevens roepen de volgende vragen op:

- Impliceert een en ander, dat de loop van hemellichamen sinds de schepping zó ingesteld was, dat de bedoelde verschijnselen zich uitgerekend met de geboorte van Christus voordeden?

- Worden astrologie en horoscopie gelegitimeerd? Zijn in de sterren boodschappen af te lezen?

- Wat zegt het, dat juist oosterse astrologen geleid worden naar Jezus om Hem eer te bewijzen?

- Waarom gebruikte God de sterrenwereld om astrologen bij Jezus te brengen?

De Bijbel over astrologie

Genesis 1:14-18 verhaalt de schepping van zon, maan en sterren. In vers 14 staat: ‘laten zij zijn tot tekenen...’. Betekent dit, zoals wel is beweerd, dat sterren een betekenis kunnen hebben, een boodschap kunnen bevatten? Zeker niet. Deze passage betreft namelijk ook de zon en de maan en heeft te maken met o.a. de jaargetijden, feesten, oriëntatie en navigatie. (...)

(Lees verder in het te downloaden Word bestand hierboven).

[1] Van hen die Mattheüs 2:1-12 niet als historisch beschouwen noem ik Aaron Adair in The Star of Bethlehem: A Skeptical View, Onus Books, Fareham, UK, 2013 en R.E. Brown in The Birth of the Messiah. A Commentary on the infancy narratives in Matthew and Luke, London, 1977. Maar er zijn er veel meer.

[2] Tim Hegedus in The Magi and the Star in the Gospel of Matthew and Early Christian Tradition, Laval théologique et philosophique, vol 59, nr. 1, 2003, p. 82 ‘The portrayal of the Magi in Matt 2.1-12 is remarkably positive; there is no hint of explicit or implicit criticism of them in this pericope‘.